CD recensie – Guns N’ Roses – Chinese Democracy
Zondag, 23 november 2008![]()
Kan een plaat waar we 15 jaar op hebben moeten wachten, die vele malen is aangekondigd maar nu pas is verschenen eigenlijk wel voldoen aan de hooggespannen verwachtingen? Dat Guns N’ Roses alleen in naam bestaat, met Axl Rose is nog maar een origineel lid van de band over, doet daarbij het ergste vermoeden. Kan hij als ’solo-artiest’ net zo overtuigen als begin jaren negentig, met die vuige stem, met een band die het allerbeste van de rock-’n-roll mixte met omgekeerd evenredig gedrag? Guns N’ Roses zonder ster-gitarist Slash en zonder belangrijkste bandlid Izzy Stradlin? Het moet gezegd worden, het kan minder. De laatste grote comeback release dit jaar na de succesvolle terugkeer van AC/DC, Metallica, Motley Crue en (in mindere mate) Queen aan het rockfront.
Kan Axl Rose, de blonde zanger met het recalcitrante gedrag, in zijn eentje Chinese Democracy tot een succes maken? Ach, als vijf bandleden er 3 jaar over doen, waarom Axl in zijn eentje dan niet 15 jaar? Het titelnummer doet echter het ergste vrezen. Een onzinnig intro’tje wordt door een vlak rocknummer gevolgd.
Ook Shackler’s Revenge laat niet horen dat Axl Rose het oudere werk van Appetite for Destruction of Use Your Illusion I en II kan doen vergeten. Je wilt het al bijna opgeven als plots Better wordt ingezet. Eindelijk weer die uit duizenden herkenbare snerpende stem, felle gitaren die niet alleen maar clichés spelen en eindelijk weer eens een echte song. Ook in het vervolg is de kwaliteit sterk wisselend, met onbegrijpelijke missers als If The World en toppers als Catcher in The Rye.
Zeker geen tegenvaller dus, al is 15 jaar productietijd en naar verluidt $ 10 miljoen investering nu ook weer niet terug te horen in het eindresultaat. Axl Rose’s bankrekening zal weer even gespekt worden, al zullen er zeker een paar miljoen cd’s verkocht moeten worden om de voorschotten terug te gaan betalen.
1minutemanager score:![]()
![]()
![]()