cd recensie: AC/DC – Black Ice
Donderdag, 30 oktober 2008
2008: wat een jaar voor de luchtgitaar! Led Zeppelin trad weer eens op. Metallica heeft onlangs een uitstekende cd afgeleverd. Zelfs de trash metal van Motley Crue was dankzij de cd ‘Saints of Los Angeles’ uitstekend te pruimen. Maar het hoogtepunt is toch echt de eerste nieuwe cd in acht jaar van AC/DC. Geen band heeft tenslotte meer gedaan voor de luchtgitaar dan de Australiërs met de broers Angus en Malcolm Young als dragende krachten.Een goede nieuwe cd van AC/DC, we hebben er lang op moeten wachten. De laatste release ligt alweer 8 jaar achter ons maar het toenmalige ‘Stiff Upper Lip’ kan met de beste wil geen meesterwerk genoemd worden. Met ‘Black Ice’ laat men horen helemaal terug te zijn. Dit komt wel heel dicht in de buurt van de meesterwerken ‘Back in Black’ en ‘If You Want Blood, You’ve Got It’.Net als Metallica lijkt men terug te zijn gekeerd naar de kern van waar de AC/DC-muziek ooit voor stond. Krachtige rock-’n-roll, goede riffs, pakkende refreinen en nietzeggende teksten (alleen al 4 nummers met Rock-’n-Roll in de titel). Wie het volhoudt de eerste twee nummers van ‘Black Ice’ in de leunstoel te blijven zitten zonder ook maar een keer de luchtgitaar te hebben beroerd, moet klinisch dood zijn verklaard.Verrassend genoeg stelen dit keer niet de broers Angus of Malcolm de show, maar zanger Brian Johnson zingt alsof zijn leven ervan afhangt. Zijn stemgeluid lijkt iets warmer geworden te zijn met de jaren en dat doet de sound veel goed. Je geeft Johnson nog niet eens de helft van zijn inmiddels toch wel respectabele 61 levensjaren. Voor het eerst doet hij Bon Scott, de in 1980 overleden zanger van AC/DC, volledig vergeten. Een wereldprestatie.
‘Black Ice’ is de zeer welkome en perfecte terugkeer van de hard-rockende mannen van AC/DC, die de definitieve terugkeer van nietsontziende gitaarmuziek bezegeld.
Luchtgitaar Score: 