In memoriam: Mariska Veres
Zondag, 3 december 2006
In 1970 was heel Nederland in de ban van The Shocking Blue, een ‘beatbandje’ uit Den Haag dat 1,5 jaar daarvoor was opgericht door Robbie van Leeuwen. Venus bereikt ten koste van The Jackson 5 (ABC) de nummer 1 positie van de belangrijkste hitparade ter wereld, The Billboard Hot 100. Componist Van Leeuwen had al groot succes gekend met The Motions en nadat deze band uit elkaar viel, begon hij in 1968 een nieuwe band met zanger Fred de Wilde. Toen deze in militaire dienst moest, vond Van Leeuwen in Mariska Veres tijdens een jazzfestival zijn ideale vervangster. Met haar donkere ogen die met houtskool waren aangezet, zwarte haar (vaak was dit overigens een pruik), sensuele maar toch krachtige stem en mooie uiterlijk was Veres direkt de blikvanger van de groep. ‘Venus’ was niet het eerste succes van de groep. Shocking Blue had al drie kleinere hitsingles in Nederland op haar naam staan, waaronder de legendarische singles ‘Send me a Postcard’ (onlangs nog live gespeeld door The Raconteurs op Lowlands) en ‘Lone and Lonesome Road’. het waren slechts opmaten voor een succes dat zijns gelijke in de Nederlandse pophistorie, eigenlijk tot op heden, niet kent.
De composities van Van Leeuwen leken naadloos aan te sluiten op de stem van Veres, wiens stem uit de speakers leek te knallen. Het nummer ‘Venus’ paste bij Veres als geen ander. Veres WAS ‘Venus’, The summit of beauty and love. Het nummer werd een grote hit in Nederland, stond 15 weken in de charts en bereikte de 3e plaats. Een Amerikaans platenlabel ontdekte het nummer en bracht het uit in de States. Zowel de single als de elpee ‘Shocking Blue at Home’ worden er grote hits. (Op Youtube staan vele prachtige filmpjes van Shocking Blue met Mariska Veres in topvorm qua stem en uiterlijk, vooral ‘Shocking You’ tijdens een Duitse tv-show is een aanrader)
‘Venus’ werd opnieuw uitgebracht in Nederland, maar bereikt wederom net niet de eerste plaats (3e). Wellicht is Nederland daarmee (met de UK) het enige popland ter wereld waar de single de eerste plaats niet haalt, want in meer dan 20 landen wordt het een # 1 hit. Daarna volgen vooral in Nederland en Japan grote successen, zoals de nummer 1 hits ‘Mighty Joe’ en ‘Never Marry a Railroad man’. Het laatste nummer wordt vanwege de titel niet in de States gedraaid. Veres verzuchtte later weleens dat het nummer daarom beter ‘Never Marry a Rock-’N-Roll’ man’ hadden kunnen heten. In alle hectiek bleef Veres een vrouw die weinig op had met de sex, drugs en rock-’n-roll van die tijd. Haar favoriete drank uit die tijd was thee en roken deed ze al helemaal niet.
Het succes werd ondanks zo’n 15 hitsingles (bekend zijn onder meer nog: Shocking You, Blossom Lady. Hello Darkness, Out of Sight, Out of Mind en Inkpot) steeds minder en in 1974 ging de band uit elkaar. Shocking Blue was schatplichtig aan The Jefferson Airplane, maar een voorloper van andere bands met frontzangeressen als Middle Of the Road en Abba. De band bewoog zich toentertijd echter op nieuw terrein en maakte vooral aan de managementkant vele fouten. Hierdoor kon de band niet het succes krijgen dat wellicht met een andere aanpak wel mogelijk was geweest. Hierdoor is Mariska Veres ook niet de rijke zangeres geworden die iedereen dacht dat zij was.
In latere jaren trad zij nog regelmatig op met nieuwe versies van Shocking Blue, steevast echter zonder geestelijk vader Robbie van Leeuwen. Veres zong nog steeds met passie. Bijna twee jaar geleden heb ik haar nog gezien toen zij optrad in Almere met de zoveelste versie van Shocking Blue. Veres zong goed en met zichtbaar plezier.
Met de dood van Mariska Veres verliest Nederland een icoon uit een tijd dat Nederland nog toonaangevend was in de popmuziek.
Sinds kort is er The Shocking Blue Memorial Website: http://shockingblue.ning.com/
Huub Koch