Dutch Air Guitar Championships

Pelvis Fenderbender (ofwel: Gyuri Vergouw) werd afgelopen weekeinde in het Finse Oulu derde op het WK luchtgitaarÂ

AMSTERDAM, dinsdag, 30 augustus 2005:
Brons voor onze stad! ‘Ja! En The Destroyer uit Roermond werd de winnaar. We worden internationaal gezien als rockland nummer 1.’

Holland rules!
‘Absoluut. We hebben echt een rockklimaat.’

Wat is uw geheim?
‘Ik had een act van één minuut die choreografisch klopte als een bus. Er zat een molenwiek in en een 12 o’clock, dat is met de gitaar in de lucht. Maar het maakte vooral indruk dat ik het publiek bij mijn act betrok. Zowel de pers, de jury als het publiek zei: Nederland heeft het airguitar op een hoger plan getild.’

‘Niet alleen op het podium op en neer rennen’

Waar een klein land groot in kan zijn, hè.
‘Inderdaad. Wij maken er meer een performance art van, en een rennen niet alleen op en neer op het podium. Nee, het is echt een kunstvorm geworden.’

En dat via het kwalificatietoernooi!
‘Ja, zowel The Destroyer als ik. We haalden een paar keer de perfecte score van 6.0. Toen golden we meteen als favorieten.’

Maar Tremelo Theun werd veertiende. Terwijl hij het NK in Paradiso toch indrukwekkend won.
‘Tja, het kwam er niet uit. Het leek toch te veel op wat de anderen deden. Ik denk dat hij is geïmplodeerd.’

Toch die druk van de wereldtop?
‘Ja, hij deed er een schepje bovenop en dat pakte verkeerd uit.’

In het persbericht staat dat u zich definitief heeft teruggetrokken in de bossen rond Oulu. Waarom die geheimzinnigheid?
‘Ik speel niet alleen airguitar, maar ik organiseer het NK…’

Mocht u wel meedoen dan?
‘Iedereen mag meedoen met de kwalificatieronde van het WK, maar er zijn er niet veel die voor één minuut uit de hele wereld komen overvliegen. Er was een Japanner die na een minuut weer naar huis kon.’

Maar nu trekt u zich terug?
‘Nu wordt het tijd dat de jonge garde het overneemt. Ik heb mijn ding gedaan, en bewezen dat ik tot de wereldtop behoor.’

Doodzonde!
‘Dat zeggen wel meer mensen, maar enough is enough.’

HANS VAN DER BEEK
Parool-verslaggever

——————————————————————————–

Tremelo Theun kampioen airguitar

In een bomvol Paradiso laten zien wie het best op lucht kan spelen; de winnaar mag naar het WK
AMSTERDAM, maandag 27 juni 2005 - Iedereen, al lijkt het vooral een jongetjesdingetje, heeft thuis nog wel ergens een oude luchtgitaar liggen. Vlak naast de luchtdrums.

Maar dat zijn de amateurs. De toppers noemen het ‘airguitar’, en ze doen mee aan het NK. De winnaar daarvan, zaterdagavond in Paradiso, mag naar het heuse WK, eind augustus in Finland.
Volwassen mannen, en hier en daar een vrouw, met Pete Townsend en schooljongetje Angus Young van AC/DC als grootste inspiratiebron, stuiteren over het podium, veelal op hun knieën. Ze leven zich uit met swings, low-kicks, side-kicks of ‘the 12 o’clock’ - door de knieën, op de billen, de ‘gitaarhals’ recht omhoog - en in de kleedkamer, vlak voor de prijsuitreiking, praten ze in hele rare teksten.

‘Allemaal instant: Lucht erbij en je hebt rock-’n-roll’

De simpele vraag: wie hier nu is de favoriet?
‘Hier zijn geen favorieten,’ zegt een man, die alleen nog in zijn geest jong is: Hurricane (52) uit Lopik. ‘We zijn allemaal vrienden.’
Ja, ja.
‘Nee, echt’ zegt Hurricane, de natte handdoek om de hals. ‘Dit is een spiritueel gebeuren.’
Richard, the legend of airguitar, een 28-jarige St. Oedenroder met een pruik met rood piekhaar en een lekkere campy nepsnor, verklaart: ‘Het is allemaal instant. Weet je, je doet er melk bij, en je hebt brood. Je doet er water bij, en je hebt cola. Doe er lucht bij, en je hebt rock-’n-roll.’
‘Precies, rock-’n-roll,’ zegt Rob & Roll (23) uit Meijel, met cowboyhoed. ‘Het is een way of life. Je wilt risico nemen in je leven, valt op je bek, oké, maar dan sta je weer op. Dat is de uitdaging van het leven. Rock-’n-roll is die uitdaging.’
Mannen, we hebben het hier over luchtgitaar!
The Raven (49) uit Kollum, zijn strakke broek bezaaid met spijkers: ‘Vind je dat gek?’
En Hurricane: ‘Neem je dit serieus of niet?’
Ah, de prijsuitreiking. In een lange stoet gaan alle vijftien finalisten het podium op, waar een vol Paradiso hen toejuicht, met spandoeken en al. Bier vliegt door de lucht. Ricard the legend zakt nog eens door zijn knieën, maar de jury heeft al besloten.
De triomferende Tremelo Theun: ‘Ik ga voor Nederland naar Finland.’

Ook de gitaarkist is leeg: ‘Details zijn belangrijk’

De winnaar, ‘technisch perfect’: Tremelo Theun, een 34-jarige, volstrekte mafkees uit Hengelo.
Voor het juiste beeld: zijn ballen in een rode slip steken uit een imposant gat in zijn gele broek. Op zijn blote bast draagt hij een nepbontjas met piekharen en zijn haar heeft hij aan beide zijkanten weggeschoren. De ontbrekende snijtand maakt het af. Theun gaat aan de rand van het podium staan, en laat de roem, en het vele bier, over zich heenkomen. Hij perst er nog een dankwoord uit: ‘Ik ga voor Nederland naar Finland.’
De nababbel: nee, die ballen uit zijn broek horen niet bij de act, ‘Gewoon een zwakke broek.’
Theun heeft gewonnen met The Mysterious Murder Of Christian Tiera’s Lover van Steve Vai, en dat is geen pokkenherrie: ‘Dat is mijn geloof. Ik hoop ooit nog eens met Steve Vai te jammen.’
Een blonde vamp van 47, Erna Schoonhoven, ook uit Hengelo, vliegt de winnaar om de hals: ‘Deze man IS luchtgitaar.’
Dat moet Theun beamen: ‘Ik ken elke nerf, elke groef, elke trilling. Ik zie het gewoon, hoor het, nog voordat het de speakers uitkomt. De hele dag hoor ik gitaar in mijn hoofd, zelfs nu ik met jou praat.’
Oh? Wat hoort Theun dan precies?
‘Tudeludeludeludeluuwuuu-wuuuw. Tetdelatektektek. Mweeeehh. Wauwwauwweeeeeeh.’
Naast Theun ligt een gitaarkist. Ook leeg? ‘Nee hoor’, en hij doet de kist open. Er ligt alleen een zakje in voor plectrums, de kleine plastic plaatjes waarmee op snaren wordt getokkeld. Het zakje is trouwens leeg. Theun: ‘Details zijn belangrijk.’ OK, nu staat het vast: deze mannen zijn volstrekt geschift.
Hurricane: ‘Relativerend, noemen we dat.’
Zephir, een 25-jarige blonde hunk uit Doetinchem met bijbehorende blote bast, vraagt nog: ‘Schrijf je ook over de groupies? Ze gooien slipjes naar je hoofd, bh’s. Dat is in de airguitarbusiness de laatste jaren echt toegenomen.’
Theun: ‘Klopt. Heb ik ook ontzettend last van.’
Hurricane brengt een bewijsstuk, een rood kanten slipje. ‘Ruik maar. Is nog gebruikt ook.’ Zephir, toch wat kieskeurig: ‘Dat is XL, man.’
En inderdaad: buiten, bij de artiesteningang van Paradiso, blijkt even later het afgeladen vol met luchtgroupies.

HANS VAN DER BEEK
Parool-verslaggever