Het Nederlands Luchtgitaar Kampioenschap neemt in 2010 voor het eerst sinds 2003 een rustperiode in acht. Na zeven uiterst succesvolle jaren, met finales die alle in de grote zaal van Paradiso plaatsvonden en in totaal meer dan 60 voorrondes in het land, is het tijd voor een periode van herbezinning op de toekomst. In 2011 zal het kampioenschap nog groter dan voorheen terugkomen. Bigger, better, faster!
De redenen voor de air-sabbatical zijn de volgende. Na zeven jaar op volle kracht het NK te hebben georganiseerd is het voor de organisatie tijd om enige rust in acht te nemen. Het Nederlands kampioenschap is daarbij het wereldwijd oudste kampioenschap dat door dezelfde organisatie wordt georganiseerd. Het werken met tientallen veelal jonge mensen, vele bands, presentatoren, jaarlijks tientallen tot honderden interviews, juryleden, reizen et cetera, het gaat allemaal niet in de koude kleren zitten. Maar er zijn ook andere redenen.
De eerste is dat ik als organisator behoorlijk in beslag wordt genomen door mijn nieuwste boek, ‘Oranje wereldkampioen, managementlessen om te winnen’, dat onlangs is verschenen, al een tweede druk kent en veel publiciteit heeft gekregen en krijgt. Het WK is daarnaast precies in de periode dat normaliter het NK Luchtgitaar valt en dat blijkt moeilijk te combineren te zijn. Tijdens en na het WK voetbal is het lastig het NK te hosten omdat dit een te slechte periode qua publieke belangstelling is.
Een ander punt is de sponsoring. Dit komt niet van de grond. Voor de hand liggende bedrijven als bierproducenten tonen weinig belangstelling, ondanks dat de keuze voor air guitar toch voor de hand ligt. Over doelgroepenmarketing gesproken. De brouwerijen zijn blijkbaar bang dat er een associatie kan ontstaan met…bierdrinken….
De recessie speelt ook een rol. Men is minder geneigd in de buidel te tasten en dat is merkbaar, en niet alleen voor het NK Luchtgitaar. Een concurrent als dominodag is ook al afgelast. Het organiseren kost desondanks flink wat geld. Het NK Luchtgitaar is wellicht het bekendste hedendaagse culturele fenomeen dat nog nooit subsidie heeft gekregen of gesponsord is, behalve door ondergetekende. Het geeft de starheid van het Nederlandse systeem aan. Waar duizenden bezoekers genieten van air guitar wedstrijden die niet gesponsord worden, zijn er in dit land vele cultuuruitingen waar nauwelijks bezoek op afkomt en die jaarlijks tientallen miljoenen euro’s kosten. Maar goed, het voetbal heeft er bijna 100 jaar over gedaan om serieus genomen te worden, dan klaag ik met 7jaar natuurlijk totaal niet.
Als laatste geldt het punt van vernieuwing. Het NK moet fris blijven, uniek en spraakmakend. Dat was het de afgelopen 7 jaar, zeker gezien de meer dan 600 persartikelen en interviews die zijn gegeven in deze periode. Daarom komen we in 2011 keihard en swingend terug. Er zijn al toezeggingen van belangrijke spelers in de cultuursector, dus het wordt vast mooi. Tot die tijd,
Hasta La Vista! Keep on strumming those air guitars!
